maandag 16 november 2009

Omslag

De post brengt drie stukken. De Autokampioen, een envelop van Dela verzekeringen en een dikke envelop van uitgeverij Contact.

De inhoud van die eerste twee mag er wezen: de Kampioen bevat een bijzonder leerzame test van wel honderd parkeergarages, de envelop van Dela onze nieuwe uitvaartpolis. Mijn aandacht gaat echter uit naar die andere envelop: de voorjaarsbrochure 2010.

Ik probeer niet te wild, te ongeduldig te scheuren.

Ha, het is een aardig boekje geworden, mooi stevig kringlooppapier. Kijk nu toch eens. Pagina vijf. Gewapende man, trefzeker debuut bladiebla. De omslag! Ik vind ‘m meteen prachtig. Net een reparatiehandleiding voor een Z├╝ndapp, en inderdaad juist daarom zo goed. Dat valt tenminste op tussen al die landschapjes en zeegezichten.

Ik voel mij fier, heel even, dan dient het getob zich weer aan: verdomme nu kan ik niet meer terug, ze hebben al aardig wat centen aan mij uitgegeven, maar hoe zit het met mijn prestaties? Lopen die een beetje in de pas met deze promotieblabla? Kannutnietisnikswordtnooitwat. Gadverdamme. Ik kan zo doodmoe worden van mijzelf. “Say it loud: I’m black and I’m proud!” In The Commitments moet een zootje werkloze wannabe-muzikanten die woorden van James Brown hardop zeggen van hun ‘manager’, zelf ook zo’n doodsbleke slungel. “Amblackanamprow”, je hoort hun gemompel niet, je ziet dat ze de woorden in Dublins accent op de tong proeven.

Ik oefen het ‘doe-maar-gewoon-repertoire’ dat mij van pas zal komen als familie en vrienden dit zien. Of ik ‘s net zo indringend wil kijken als op de auteursfoto? Moet je me eerst een slok petroleum geven. Duur? Tja, negentienvijfennegentig, kost wat maar dan heb je ook niks. Dik? De slechte seksscenes worden er nog uit geredigeerd dus dat kon nog wel eens meevallen. Brommer? Die staat erop omdat de titel anders zo gay lijkt. Boekenbal? welnee, daar hebben ze ook een deurbeleid.

Laat mij voor een keer trots zijn, ik ben het bagatelliseren zo beu.

Ik lees de andere post door.

Mijn uitvaartpolis leert mij: het leven is kort, de dood kost niet meer dan een habbekrats.

De ANWB Autokampioen leert ons dat men in de binnenstad van Leiden werkelijk nergens fatsoenlijk kan parkeren. Gelukkig hoef ik in de Leidse binnenstad niet te parkeren. Ik woon er. Ik grijp weer naar de folder, pagina vijf. Ik leg mijn hand op de foto (Tommy Wieringa met haar, whoehaha), ik kijk weer naar die cover.

Ik heb genoeg geleerd vandaag, genoeg om een omslag te maken. Ik ga anders denken, bedoel ik. Cynisme is uit! Ik roep het de nacht in, ik schreeuw het van de daken: “Alle mensen die iets getimmerd, iets bedacht, geschreven, geknutseld of gekleid hebben! Iedereen die iets voor elkaar krijgt, zoals een gedicht maken, een toilet plaatsen of een cadeau door een schoorsteenkanaal proppen! Roep het hard: ik ben trots en ik ben zwart!”

9 opmerkingen:

  1. En nu gewoon aan de gang. Niet zeuren, denken of nadenken, maar doen ter vermaak van ons allen. Schrijven is gewoon een beroep en sinds wanneer ben jij zwart? Heb je onder je motor je knalpijp liggen repareren?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. "De witte neger" werd ik al genoemd, lang voor Oboema. Gr. zwarte Piet

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi Gerwin,
    Je staat mooi in de brochure!
    Nog een paar maanden en dan is 't zover.
    Groet,
    Michiel

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik ben blackifthatiswatyouwant en verplaatst trots!
    MEt de Zundapp rechtomhoog de hemel in.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Vanwaar dit zwartkijkerige the making of stukje? De inhoud is toch al af? Gewoon in de vrijloop de helling afsuizen toch? Thuis stiekem de sproeier opboren en hup: vol gas voor de volgende kraker. Of val je in een zwart gat? Je bent immers zo’n vent die steeds zijn pen achterna loopt? Het niet laten kan? Hup dus. Voorwaarts. Ik ben benieuwd naar de vulling en vraag deze van sinterklaas.

    'diksupe'

    BeantwoordenVerwijderen
  6. De vulling is bitterzoet, mijn favoriet. Andere smaakjes heb ik niet. Maar vergis je niet, dit is een optimistisch geluid! Misschien wat verwrongen, maar bedenk dan wat van Johannes Brahms werd gezegd: als die man vrolijk is zingt hij "Das Grab ist meine Freude"

    BeantwoordenVerwijderen
  7. De leatherboys in mijn omgeving kunnen, bij het zien van deze omslag, niet wachten op de verschijning van het boek.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Zie, in mijn oneindige warrigheid - staat nergens in de handleidingen over de menopauze - nu pas dit blogstuk!
    Jongen, neem nou maar van je minstens even twijfelzieke oude blogzuster aan: je kunt schrijven! Je grootste kracht: mix van emotie en humor en zeer soepele en verrassende stijl. Jaloersmakende eigenschap: de energie en vastberadenheid waarmee je het doet.
    Gedeeld geheim; ik weet ongeveer wat dat je kost. Ik zie het voorjaar 2010 met plezier tegemoet en verwacht natuurlijk wel een uitnodiging! De voorkant is prachtig!

    BeantwoordenVerwijderen

Gerwin in DWDD 28 januari 2010