zaterdag 7 juli 2012

Teenslippers (column Trouw 4 juli)


Ineens lopen alle leerlingen op slippers. Het is helemaal geen mooi weer, het is net warm genoeg om met je regenjas losjes opengeritst te fietsen, maar de leerlingen komen op teenslippers naar school. Boven de slippers dragen de meisjes hotpants en een zo eenvoudig mogelijk topje, de jongens een wijde zwembroek tot net over de knieën en een shirt met een stripfiguur erop.

Het is de laatste schoolweek, de zomer bleef al die tijd weg, het zag er serieus naar uit dat ze dit jaar geen enkele kans zouden krijgen om door de gangen te flaneren in strandoutfit. De wanhoop was voelbaar. Voor ieder kind betekent zomervakantie natuurlijk bevrijding, verlossing zelfs, het is het hoogste, het heerlijkste, de hemel. Maar er is wel een probleem, want in de vakantie is er niemand aan wie je je zomeroutfit kan tonen. Ja, het bejaarde stel in de caravan tegenover je, en de gezellige familie met zes kleine kinderen. Niet aan de mensen die ertoe doen: je klasgenoten.

Alles komt dit jaar aan op de laatste week, weer of geen weer. Zodoende zie ik op een grijze dag een kleurrijke parade van badgasten langstrekken. Ze komen nog even een proefwerk inhalen, sprokkelen om een vijf naar een zes te krijgen, boeken inleveren,  en vooral rondhangen op het plein – bij regen in de gangen. Het leven op slippers is licht.

Wat grappig is, ze gaan zich in zo’n laatste week ook anders gedragen tegenover hun  leraren. Ze hebben veel meer geduld met ons. Ze begrijpen ons wel. ‘Wij zijn ook niet gemakkelijk geweest hè meneer?’, ‘het was een chill jaar meneer’, en de allerergste: ‘u heeft het goed gedaan hoor!’ Ze zijn gul met hun genade. Alle leraren zijn ineens wel oké, behalve zij die halsstarrig weigeren een 5,49 op het rapport af te ronden tot een zes.

De leraren zelf hebben een heel andere beleving. Ik zeg het maar zoals het is. Wij zijn ze wel een beetje zat, die wereldwijze, modieuze namaakvolwassenen. Hup, naar het strand, stelletje energievreters, wegwezen! Over zeven weken houden we weer van jullie, maar nu even niet. Heerlijk is het om de laatste dagen de school voor ons alleen te hebben. Een school zonder leerlingen! Flip-flap doen onze slippers door de gangen, ónze gangen. Op de allerlaatste avond houden wij een feest, teachers only, waarop wij drinken en dansen alsof er geen september bestaat.

Ik zou geen enkele beroepsgroep kunnen noemen die in zijn totaliteit alle sores zo lichtvaardig opzij kan zetten als de onze. Studieplanners, inhaaltoetsen, leerlingvolgsystemen, schoolwerkplannen, exameneisen, inspectierapporten, ridicule plannen uit Den Haag, lastige leerlingen, probleemouders. Ze bestaan voor zes weken niet. Wat een feest. Ik stap in mijn teenslippers. Gegroet.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Gerwin in DWDD 28 januari 2010