vrijdag 11 januari 2013

Kusjes (Column Trouw 9 jan)


Het is stil in mij. Een zacht zoemend testbeeld vult mijn hoofd. School is mijlenver weg, en al ligt mijn tas nog gewoon in de gang, er is geen denken aan dat ik mij tot werk zal laten verleiden. Ik ben van nature lui, en dat zal twee weken lang onbestraft blijven.

Dit is zo’n beetje mijn opvatting van Kerstvakantie.

Op 1 januari krijg ik een emailtje. Een tel later weet ik dat ik het niet had moeten openen.
‘Gelukkig nieuwjaar meneer, kusjes van Roos en Naat!’
Verstuurd vanaf een iPhone, om 0:53.

Roos en Natalie uit havo-5 hebben kennelijk samen oudjaar gevierd. Er volgt een zin die overeind wordt gehouden door vijf uitroeptekens. Want Roos en Naat zouden Roos en Naat niet zijn als er geen verzoekje zou volgen. Het lijkt ze leuk om met de examenklas ‘Time of my life’ uit Dirty Dancing in te studeren voor de muziekavond. Dirty Dancing? Roos en Naat zijn heel muzikaal, en met hun muzieksmaak komt het later vast wel goed. De vraag is in feite of ik de muziek wil arrangeren.
Dat wil ik niet. Het is vakantie. Ik wil er niet eens over nadenken. Voor geen honderd kusjes. Te laat. Het testbeeld heeft plaats gemaakt voor beelden van Roos en Naat, die uit hun dak gaan op ‘Time of my Life’. Ik zie Patrick Swayze.
Ook dat wil ik niet.

De essentie van deze donkerste dagen van het jaar is dat wij, leraren, lang in bed blijven liggen, en verder vooral heel veel niet doen: niet aan school denken, niet mijmeren over goede voornemens of een ‘frisse start’. Dat is allemaal meer iets voor de zomer. Als het voorbij is slaan wij drie pagina’s om in de agenda, we rapen onze schooltas op en stappen het duister in. Onder in mijn fietstas zal nog hetzelfde plasje regenwater staan als voor de vakantie.

Tot die tijd sta ik in de spaarstand. Geen minuut eerder kom ik daar uit!
Maar ja, soms krijg je een mailtje. En dan is alles ineens voorbij. Mijn plichtsgevoel is, helaas, de gesel van mij aangeboren luiheid. Zoals in Dirty Dancing uiteindelijk de hele zaal de mambo begint te dansen – aangestoken door Patrick en zijn meisje - beginnen alle klusjes die ik zou moeten doen dankzij Roos en Naat vijf dagen voor het einde van de vakantie rondjes in mijn kop te draaien. Werkstukken nakijken, muziek arrangeren, schoolexamens maken, ik wil niet, ik wil niet! ‘Je moet’, zegt Patrick Swayze. Hij pompt zijn biceps op, kijkt mij indringend aan en begint woest om mij heen te dansen.

Ik begin maar ‘s rustig met die werkstukken, daarna zien we wel weer verder. Kusjes dames, en bedankt.

1 opmerking:

Gerwin in DWDD 28 januari 2010